خیلی عصبانیم. کاش اون کمپانی رو سرِ همتون خراب شه. اینجا

خیلی عصبانیم. کاش اون کمپانی رو سرِ همتون خراب شه. اینجا کاملاً مشخصه که مقصر رانندهٔ کمپانی بوده اما یه جوری تعریف کردن که انگار رانندهٔ اتوبوس مقصره.
جدا از اون اخطاری که پشتِ اتوبوس هست توی پارکینگ اصلا نباید با سرعتِ زیاد رانندگی کرد اما بازم یه جوری قضیه رو پیچوندن که اصلاً حرفی نمی‌مونه. بعد چی؟ چون وزنِ فلیکس افتاده رو دستش، دستش شکسته؟ فلیکس مگه چند کیلوشه؟ صورتش استخونِ خالی شده، روزی فقط دو سه‌تا موز می‌خوره تا استانداردهای تخمیتون حفظ بشه بعد شکسته شدن دستش‌هم انداختین گردن وزنش؟ مقصر شمایید. مقصر اون رانندهٔ گاویه که استخدام کردین. خود کثافتتونید که فقط به فکر پولید. هروقت همچین اتفاقاتی می‌فته یه مقالهٔ تکراری کپی می‌کنید و سریع از سرتون بازش می‌کنید؟ ”اولویت ما آرتیستمونه“ برو به کسی بگو که نشناسنتون آشغال. تو اون خراب شده اختیار بدنشون رو هم ندارن. بارها شده که آرتیست جوری درد داشته که اجرا براش سخته اما باز هم مجبور به اجرا شده. اسکیز خودشون بهتر از همه می‌دونن شما چه کثافت‌هایی هستید اما به خاطر خودشون، فن‌هاشون و عشقشون به موسیقی تصمیم گرفتن تو اون خراب شده بمونن و باورم نمی‌شه هنوز باید این وضعیت رو تحمل کنیم.