آهای! با توام. تو که ژست آدمای شکست خورده رو به خودت گرفت

آهای! با توام. تو که ژست آدمای شکست خورده رو به خودت گرفتی؛ تو که دست روی دست گذاشتی و قیافه آویزونت رو به رُخ این و اون می کشی. آره! با توام! این چه بساطیه که راه انداختی ؛ خودت رو جمع کن ؛ دنیا که به آخر نرسیده! شد شد، نشد نشد!

خب، دوست داشتی که... . منم خیلی کارا رو دوست دارم؛ اما مگه همه چیز به من و تو بستگی داره؟

پاشو برو بیرون و خوب نگاه کن، زندگی همه جا جاریه...

حالا خوب فکر کن و یه فرصت دیگه به خودت بده؛ یه فرصت برای یه تجربه بهتر. شاید فردا خیلی بهتر از امروز باشه!

پ.ن: زندگی در جریانه.... حق زندگی کردن رو بخاطر یه آدم بی ارزش از خودت نگیر.