اون که رفته دیگه بر نمیگرده

اون که رفته دیگه بر نمیگرده
شاید تو قلب کسی خونه کرده
تنگ غروب غمگینه رنگ هوا گول گول میشه
ای خدا این دل کی امشب از غم و غصه باز میشه
شب توی راه و باز دیگه دیره
آفتاب از کنج افق داره میره
آسمون باز و چراغ ستاره
انتظاره من تاب و تاره
اون که رفته دیگه بر نمیگرده
شاید تو قلب کسی خونه کرده
او مهتاب شبونم بود
او اسایش جونم بود
او رنگ گل مینا بود
همراز منه تنها بود
اون که رفته دیگه بر نمیگرده
شاید تو قلب کسی خونه کرده
شب توی راه و باز دیگه دیره
آفتاب از کنج افق داره میره
آسمون باز و چراغ ستاره
انتظاره من تاب و تاره
ای خدا چون گل پر پر کن نیمه جونی که از او سیرم
تا بدون بی روی او همچو گل پر پر میمیرم