امروز که غرق در آسمان بودم

امروز که غرق در آسمان بودم
به مفهوم جالبی برخوردم!
«کم نیاوردن در دوست داشتنِ خود...»
کاری ندارد با خودش که دیروز ابری بود و
امروز آفتابي و بعضی روزها باراني و طوفانی!
لباس آبی اش را تن میکند،
ابرهایش را می‌زند زیر بغلش
و راه می‌افتد که جهان را عاشقانه، زیبا کند.
و بزرگترین دستاوردش میدانی چیست...؟!
آن قدر به باورِ دوست داشتن خودش رسیده،
آن قدر بی توجه به هر چیزی راه خودش را در جهان مان یافته،
که ما هم گاهی با اندوه و دلگیری
ویا بسیار با ذوق دوستدارش هستیم.


شهریا را چه بجا زد فلکت سنگ محک
تا تو باشی که طلا خرج مطلا نکنی

#شهریار
#شعر_فارسی
#شعر_و_ادب_فارسی