فر میرد اون ی ذه آدم

فڪر میڪردݥ اون یہ ذڔه آدمہ

رفـــت و تنها شد دلݥ یہ عالمہ

البتہ تا اونجایی ڪہ یادمہ

هر چے خوردم از این دݪہ سادمہ

من خسته شدم از آدما و طعنه هاشون

خستہ شدݥ از اومدنا و رفتـــناشوڹ

خستہ ام از خیابون و پیاده رو هاش

ازت ڪہ خواستہ بودݥ مراقبݥ باش

چقدڔ تنهاݥ تنهاݥ تنهاݥ

چقدر سرده بی تو دستاݥ

تورو میخواݥ میخواݥ میخواݥ

پر از اشڪہ سرده دستام