"الهــــی"

"الهــــی"

همه "نام هــای" ِ قشـنگ ِ"تــو" را می گذارمـــشان روی ِ زخــم های ِ "د ِ لَ م". . .

گفــــته بــــودی "اَلجَبّــــار" یعنــــی کســـی کـــه "جُــبران مــی کنـــد" همـۀ شکستگـی هایِ "د ِ لَ م" را

گفـــــته بـــودی "اَلمُصَـوِّر" یعنــــی کســـی کــه از "نُــــو مـــی ســــازد" همـــۀ آنـــچه را "ویـران" شـــده اســـت درون ِ "د ِ لَ م"

گفــــته بــــودی "الشّــــافــــی" یعنــــی کســــی کـــه "شِــــفا" مـــی دهــد تمـــام "زخــــم هــــایِ عمــــیق" و "نـــا عــــلاج" را. . .

هــــوای ِ "دلـم" ســـبک مــی شـــود بــا زمـــزمـۀ نـــام هـــایِ زیـــبایـــت نَفــــــَس مـــــی کِشَــــم در هـــوایِ "مــــهـربــانــــی هـایِ نـــابـــت"

"الهـــــی بہ امیــــــــــد تو ".