بگذار

بگذار
تنهاییت خاک بخورد
بگذار
حوصله بی کسی ات سر برود
بگذار
خاک بر سر تمام دوستت دارمهایت بنشیند
بگذار
کاسه لبریز صبرت سربسته بماند
امــا بــانـو
مگذار تشنه ای غبار از اندام تنهاییت بزداید
سیراب که شد
تو می مانی
و حسرت ِ همان تنهایی ِ خاک خورده ...