صورت به آتش تنور نزدیک کرد و گفت:

صورت به آتش تنور نزدیک کرد و گفت:
بِچِش!
بِچِش علی! آتش سزای کسی است که سیر بخوابد و یتیمان گرسنه را نبیند و نوای فقیران نشنود...
انبان نان به دوش در بیغوله‌ها، شام شب مستمندان می‌بُرد، بدون آن‌که بپرسد، کیستی؟ دینت چیست؟ بر کدام مذهبی؟ آیا خلیفه را قبول داری؟!!
و اسب کودکی می‌شد که بر لبان مادرش، لعن علی جاری بود. وقتی خبر درآوردن خلخال از پای زن یهودی را شنید او بود که گفت: رواست آدم از غصه بمیرد.

درود خدا بر تو ای امیرالمؤمنین، ای کسی که برای تو ارائه الگوی حکومت بسیار مهم تر بود تا بقا و ماندن آن حکومت*السلام علیک یا امیرالمومنین علی (ع)*