ﺘﻴﺠﻪ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮﻳﻰ

ﺘﻴﺠﻪ ﺭﺍﺳﺘﮕﻮﻳﻰ

  بِسْم اللهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیم

ﺍﺑﻮ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﱠﱠﻪ ﻣﻐﺮﺑﻰ ﮔﻮﻳﺪ: ﺧﺎﻧﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺍﺭﺙ ﺑﺮﺩﻡ. ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺩﻳﻨﺎﺭ ﻓﺮﻭﺧﺘﻢ. ﭘﻮﻝ‌ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺭﻫﺴﭙﺎﺭ ﻣﻜّﻪ ﺷﺪﻡ. ﺭﺍﻫﺰﻧﻰ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﭼﻪ ﺩﺍﺭﻯ؟ ﮔﻔﺘﻢ: ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺩﻳﻨﺎﺭ. ﮔﻔﺖ: ﺑﻴﺎﺭ. ﺑﻪ ﻭﻯ ﺩﺍﺩﻡ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﮔﺸﺎﺩ ﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺯ ﺩﺍﺩ. ﭘﺲ ﺷﺘﺮﺵ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺑﺎﻧﻴﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ: ﺑﻨﺸﻴﻦ. ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﭼﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﮔﻔﺖ ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺭﺍﺳﺘﻰ ﺗﻮ ﺩﻝ ﭘﺮ ﻣﻬﺮ ﺷﺪ. ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺣﺞّ ﺁﻣﺪ ﻭ ﻣﺪّﺗﻰ ﺩﺭ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ. ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺣﻖّ ﺷﺪ.