{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

در همین نزدیکی،زنی

در همین نزدیکی،زنی
سطر به سطر،شعرهای
غزلِ تنهایی یک شاعر را
بی اختیار در آغوش میکشد
و چون نُوزادش نَوازش میکند
از این رو هنوز شعرهایم در کودکی
جامانده است.
دیدگاه ها (۱)

تمام بغض های شبانه ام راتمام دلتنگیم را ، تمام خیابان رادر س...

گاهی..................اینقدر واقعیت داریکه دست هایم «هوایت» ...

.عشقیعنی" تاب"گیسوی" تو"بی " تابم " کند ...

یلدا مبارک🍎🍉

من هزار بار گریه کردم باهاش گذشته اوبانای توضیح این ویدیو : ...

دازای اوسامو

#انسانیت #انسان_بودن#انتظار #نوزاد #دردناک‌ترین_انتظار #انسا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط