بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم

بعضی‌ها فکر می‌کنند حجاب، یک محدودیتِ نوظهور است؛ انگار نه انگار که در تاریخِ ایرانِ کهن، زنانِ ما همیشه با وقارترین پوشش‌ها را داشته‌اند. این «پوشیدگی»، از همان قدیم، بخشی از هویتِ زنِ ایرانی بوده؛ نه لزوماً به خاطرِ اسلام و نگاه‌های آقایان، بلکه برای اینکه زنِ ایرانی همیشه می‌دانست ارزشش بسیار بالاتر از آن است که در معرضِ کم شدنِ ارزش‌ها و نگاه‌های آقایان در هر کوچه و خیابانی باشد.

اما بگذریم...

گاهی می‌شنویم که می‌گویند: «چرا باید حجاب داشته باشیم؟ مگر آقایان نمی‌توانند چشمشان را کنترل کنند؟»
ببینید، این نگاه خیلی سطحی است! حجاب، فقط یک «سپر» نیست؛ حجاب «سندِ اصالتِ» ماست. ما پوشش‌مان را انتخاب می‌کنیم تا بگوییم: «وجودِ من، فکرِ من و شخصیتِ من، بسیار ارزشمندتر از آن است که با یک نگاهِ گذرا در خیابان، همه مرا ببینند و ارزیابی کنند.»

در واقع، ما حجاب داریم تا حرمتِ خودمان را حفظ کنیم. وقتی من پوشیده‌ام، یعنی به خودم احترام می‌گذارم؛ یعنی برای «منِ» واقعی‌ ارزش قائلم، نه برای جلبِ توجهِ ظاهری. کسی که آگاه است، اجازه نمی‌دهد ارزش و جایگاهش، به اندازه یک کالا یا یک سوژه برای تماشا، پایین بیاید.

خلاصه اینکه:
حجاب، نه یک اجبارِ تحمیلی، که یک انتخابِ مقتدرانه است برای زنی که می‌خواهد «اصلِ» خودش را حفظ کند.

والسلام علیکم و رحمت‌الله و برکاته

#اللهم‌عجل‌لولیک‌الفرج
#یامرگ‌یاخامنه‌ای
#مرگ‌برآمریکا
#مرگ‌بر‌اسرائیل