مولانا گوید："سخن آدمی بوی آدمی است. و از بوی نفس او، نفس

مولانا گوید："سخن آدمی بوی آدمی است. و از بوی نفس او، نفس او را می توان معلوم کردن".

سخن هر آدمی مزه ای خاص دارد. برخی شیرین است و بعضی، تلخ یا بیمزه.
و حتی، وزن خاصی دارد. انبوهی از واژه ها سبک است و برخی، استوار و سنگین.
بعضی شان، نرم و لطیف اَند، یا زمخت و زبر.
برخی شان، دلخراش اَند و بعضی، گوشنواز.

سالهاست در این اندیشه ام که با کدامین حس خویش،
واژه ها، را لمس میکنیم؟

وزن می کنیم؟

و

یا می چشیم؟