شد نگاهت همدم تنهاییم، اشکم چکید

شد نگاهت همدم تنهاییم، اشکم چکید
بی سبب درگیر بی فرداییم، اشکم چکید

رفتی و قلبم گرفت از آدمکها و از این
شهر بی مجنون و بی لیلاییم، اشکم چکید

لحظه ها با یاد تو مستانه ام کنج اتاق
اینچنین از شور و از شیداییم، اشکم چکید

هر کسی از عشق تو جوری به من سیلی زد و
از ملامتهای این رسواییم، اشکم چکید

دوستت دارم، ولی با منطقت دارش زدی
من از این آیا و این اماییم، اشکم چکید

در زمستان مانده تقویمی به دیوار و هنوز
بی سبب درگیر بی فرداییم، اشکم چکید