ﺍﺑﺮ ِ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺁﺳﻤﻮﻥ ِ ﺧﻮﻧﻪ ﺭﻭ ﺳﯿﻞ ِ ﻏﺮﺑﺘﺖ

ﺍﺑﺮ ِ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺁﺳﻤﻮﻥ ِ ﺧﻮﻧﻪ ﺭﻭ ﺳﯿﻞ ِ ﻏﺮﺑﺘﺖ
ﺷﮑﺴﺖ
ﺳﻘﻒ ِ ﺁﺷﯿﻮﻧﻪ ﺭﻭ
ﺧﯿﻠﯽ ﻭﻗﺖ ِ ﮐﻪ ﭘﺎﻫﺎﺕ ﻟﺒﻪ ﻣﺮﺯ ِ ﺭﻓﺘﻦ ِ ﺑﺮﻭ ﺍﻣﺎ ﻣﻬﺮﺫﺑﻮﻥ
ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﻃﺮﺯ ِ ﺭﻓﺘﻨﻪ … ؟ !
ﭼﯿﻮ ﭘﻨﻬﻮﻥ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﭘﺸﺖ ِ ﺩﯾﻮﺍﺭ ِ ﺳﮑﻮﺕ …؟ !
ﺩﺭﺩ ِ ﺗﻮ ﺑﮕﻮ ﻧﺘﺮﺱ
ﺣﺎﺿﺮﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺳﻘﻮﻁ
ﻧﺴﺒﺘﻢ ﺑﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﯽ ﺗﻮ ﯾﮏ ﺁﻩ ﻭ ﺩﻡ ِ
ﺑﺎﻭﺭﻡ ﻧﮑﻦ ﺑﺮﻭ
ﻣﻦ ﺧﺪﺍ ﺷﺎﻫﺪﻡ ِ
ﺧﻮﻧﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻭﺍﺩﺍﺭ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﺩﺭﺩ ِ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﯾﻪ
ﺭﻭﺯ
ﺩﺭﺩ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﯿﮑﻨﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻡ ﺗﻮﯾﯽ ﻭ ﺣﯿﻒ ﺁﺭﺯﻭﺕ ﺟﺎﯾﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺳﺖ ﺭﻭﯼ ِ
ﺳﺎﺣﻞ ِ ﺩﻟﺖ
ﺭﺩ ِ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﻪ ﺳﺖ
ﭼﯿﻮ ﭘﻨﻬﻮﻥ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﭘﺸﺖ ِ ﺩﯾﻮﺍﺭ ِ ﺳﮑﻮﺕ …؟ !
ﺩﺭﺩ ِ ﺗﻮ ﺑﮕﻮ ﻧﺘﺮﺱ
ﺣﺎﺿﺮﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺳﻘﻮﻁ
ﻧﺴﺒﺘﻢ ﺑﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﯽ ﺗﻮ ﯾﮏ ﺁﻩ ﻭ ﺩﻡ ِ
ﺑﺎﻭﺭﻡ ﻧﮑﻦ ﺑﺮﻭ
ﻣﻦ ﺧﺪﺍ ﺷﺎﻫﺪﻡ ِ
ﺁﺭﺯﻭﻡ ﺗﻮﯾﯽ ﻭ ﺣﯿﻒ ﺁﺭﺯﻭﺕ ﺟﺎﯾﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺳﺖ ﺭﻭﯼ ِ
ﺳﺎﺣﻞ ِ ﺩﻟﺖ
ﺭﺩ ِ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﻪ ﺳﺖ