سلام باران.....

سلام باران.....
تعجب نکن...
چرا میخندی؟؟؟
آری خودم هستم، روی نیمکت فلزی ولیاینبار تنهام.....
چیه باران؟
تو که داری میباری....
خواهشا به کارت برس، تنهایم بگذار....

راستی باران، با تو هستم، باران......
باران...

ببخشید، صدایت کردم، جواب سوالت را بدهم....
درسته تنها هستم
ولی منتظرم...
باور کن............

از این پس رفیق و یار و عشق جدیدم با من در اینجا قرار دارد.
میشناسیش
شاید دیده باشیش
با خیلی ها رفیق است
نه
چه میگویی، هرزه نیست عشق من.
الان میاید میبینیش
من اینجا منتظرشم
سر وقت میاید، خیلی دقیق است
میدانی منتظر کی هستم؟؟؟؟
نمیخندی به من؟؟
نامش

تنهایست
تنها رفیقی که تنهایش بگذارم، باز اینقدر معرفت دارد، که بیاید و جویای حالم شود،.
اوایل ازش خوشم نمیامد
ولی الان وابسته تر از همیشه هستم، بهش
تنهایی
رفاقتی که در میانش قهر، دروغ، حسادت، هیچ معنی نمیدهد....
باران
میباری تا تنهایی از راه برسد
حداقل تنها نیستم تا آن موقع...
نه از تنهایی نمیترسم
فقط بند بیایی و بروی حوصله ام سر میرود

پس تا آمدنش میباری باران؟؟؟؟؟؟

نویسنده~مجید مرادی
MAJID MORADI