لنگ لنگان اُفت خیزان در پی آرامشم

لنگ لنگان اُفت خیزان در پی آرامشم

من ب دنبال وجود ساده ی پر سازشم

قلبم از نامردمی های زمانه دردمند

می تپد بر رسم عادت در لفاف سینه ی پر سوزشم

قصه ی دلتنگی من قصه ای دیرینه است

سطر سطر دفترش آه است ،خلاف کوششم

دیدگانم شاهد نامهربانی های پست

چشم در راه حضور یار بی آلایشم

زندگی بس کار دشواریست بی اهل دلی

من صبوری میکنم تا ک دهی مزد دل پر خواهشم

چون چراغ گرد سوز بی نفت و خاک آلوده ام

دست هایی طالبم همت کند بر تابشم

دل شبیه غنچه ای پژمرده بین سبزه هاست

باغبانی میشود همت کند بر رویشم؟

من اسیرم در میان موجهای پر خروش زندگی

می رسم من عاقبت بر ساحل آرامشم؟

من ب دنبال جواب پرسشی پیچیده ام

جز جناب عشق نتواند ک پاسخگو شود این پرسشم



مونا سادات موسوی