ﭘﺴﺮ:ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺎﻫﻢ ﺁﺷﻨﺎﺷﯿﻢ؟

ﭘﺴﺮ:ﻣﯿﺸﻪ ﺑﺎﻫﻢ ﺁﺷﻨﺎﺷﯿﻢ؟
ﺩﺧﺘﺮ:ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻧﺸﻮ ..
ﭘﺴﺮ:ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺭﺩﻡ ﻧﮑﻦ، ﻋﺸﻘﻢ ﺗﻨﻬﺎﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ، ﺧﯿﻠﯽ ﻭﻗﺘﺘﻮ
ﻧﻤﯿﮕﯿﺮﻡ، ﻓﻘﻂ ﻧﺰﺍﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﻢ ﺑﺎﺯﻡ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ،
ﺩﺧﺘﺮ: ﻣﯿﮕﻢ ﻣﻦ ﺍﻫﻠﺶ ﻧﯿﺴﺘﻢ،ﺑﻤﻦ ﭼﻪ ﻋﺸﻘﺖ ﺭﻓﺘﻪ،ﺑﺮﻭ ﭘﯽ ﮐﺎﺭﺕ .
ﭘﺴﺮ : ﺗﻮﺭﻭﺧﺪﺍ، ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺍﺯﺕ، ﭘﺴﺮ ﺑﺪﯼ ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﺩﻭﻣﺎﻫﻪ ﺩﺍﺭﻡ
ﺍﻟﺘﻤﺎﺳﺖ ﻣﯿﮑﻨﻢ، ﺍﻧﺼﺎﻑ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ
ﺩﺧﺘﺮ: ﻓﻘﻂ ﯼ ﻣﺪﺕ ﮐﻮﺗﺎﻫﺎ، ﺍﻭﻧﻢ ﺩﺭ ﺣﺪ ﮐﻤﺶ، ﺳﯿﻮ ﮐﺮﺩﻡ ﺷﻤﺎﺭﺗﻮ .
ﭘﺴﺮ : ﻭﺍﺍﺍﯼ، ﻣﺮﺳﯽ ﻋﺰﯾﺰﻡ، ﭘﺸﯿﻤﻮﻧﺖ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ

ﺍﺯ ﺯﺑﻮﻥ ﺩﺧﺘﺮ :
ﺭﻭﺯﻫﺎﮐﻨﺎﺭﻫﻢ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩﯾﻢ ﻭ ﺷﺐ ﺗﺎ ﺻﺒﺤﻢ ﺑﺎ ﺗﻌﺮﯾﻒ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺍﻭﻥ ﺭﻭﺯ ﻣﯿﮕﺬﺭﻭﻧﺪﯾﻢ.
ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻫﯽ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ ﺩﯾﺪﻡ ﺍﺯﻣﻨﻢ ﺷﺎﺩﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﭘﯿﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻘﺪﺭﯼ ﮎ ﺣﺮﻑ ﺍﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻣﯿﺰﺩ، ﺗﻮ ﺁﻏﻮﺷﺶ ﺑﻮﺩﻡ
ﻫﻤﺶ. ﺳﺮﮐﺎﺭﻣﯿﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻬﻢ ﺑﺮﺳﯿﻢ، ﻗﺮﺍﺭﺍﻣﻮﻥ ﭘﺮﻧﮓ ﺷﺪ،
ﻟﻔﻈﺶ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﺷﺪ ﻭ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺍﯾﻨﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮎ ﻣﻨﻢ ﻋﺎﺷﻘﺶ
ﺑﺸﻢ...
ﺩﻭﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺖ!
ﻋﺸﻘﺶ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﮔﺸﺖ !
ﻋﺸﻘﻤﻢ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﭘﯿﺶ ﻋﺸﻘﺶ!
ﺍﻻﻥ ﺣﺎﻝ ﻭ ﺭﻭﺯ ﻣﻦ ﺷﺪﻩ ﻣﺜﻞ ﺭﻭﺯﯼ ﮎ ﻋﺸﻘﻢ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﺑﺎﻫﺎﺵ
ﺩﻭﺱ ﺷﻢ
ﺣﻼﻟﺖ ﺑﺎﺷﺪ،ﺩﻟﯽﮎ ﺑﺮﺩﯼ...ﻧﮕﺎﻫﯽﮎ ﺩﺯﺩﯾﺪﯼ...ﺍﺣﺴﺎﺳﯽ ﮎ
ﭘﮋﻣﺮﺩﯼ...ﺻﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺒﻬﺎ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺁﺭﺍﻡ ﻣﯿﮕﺮﻓﺘﯽ ...ﻧﺎﻥ ﻭ ﻧﻤﮑﯽﮎ
ﺧﻮﺭﺩﯼ...ﺣﺘﯽ ﻧﻤﮑﺪﺍﻧﯽﮐﻪﺷﮑﺴﺘﯽ ...ﻓﻘﻂ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ ﺑﺪﻭﻧﻢ ﺍﻭﻥ ﺍﻧﺼﺎﻓی ک میگفتی این بود..؟!