قصه های عاشقان

*** قصّه های عاشقان 5 *!*

قصّه از ویرانه هایِ شهرِ شام .
کودکی نالان و آن تشتِ طلا .

قرن ها بگذشت و می آید به گوش .
ناله ها و ضجّه هایِ اُسرا .

کوفیان , ای کوفیانِ دون صفت .
بر شماها , لعن و نفرینِ خدا .

میزبان بودید , امّا ای دریغ .
مرگ بر مهمان نوازیِ شما .

* زورقِ طبعِ تو را اینک , عظیم *
* سویِ ساحل میبرتد , آلِ عبا *

بهرِ تقدیمِ درودی بی کران .
دستِ تو , برجِیب و دامانِ صبا .

این همه دلدادگی و عاشقی .
در نشیبِ عمرشد بر تو روا .

بر مدینه , تو دل از کف داده ای .
هم گُلی گم کرده ای در آن سرا .

خاکِ پاکِ نینوا تا دشتِ طوس .
بهرِ چشمان ِ تو گشته توتیا .

شاکرم بر درگهِ ربّ جلیل .
آفرین بر همّت ِ مرغِ هُما .
=============================
پایان شعر قصّه های عاشقان . و ثواب آنرا هدیه میکنم به ارواح اموات خوانندگان این اشعار...................
شاعر= عبدالعظیم عربی از بندرماهشهر
و بندر امام خمینی( سربندر)