ای کمان ابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهی

ای کمان ابرو به عاشق کن ترحم گاه گاهی
ور نه روزی جهد کن از قلب مسکین تیر آهی

افتابا از عطوفت بخش بر جان ها فروغی
پادشاها از ترحم کن به درویشان نگاهی

گر گنه باشد که مردم بر ندارند از تو دیده
در همه عالم نماند غیر کوران بی گناهی

من کی ام تا دل نبازم پیش چشم کینه جویت
کاین سیه با یک اشارت بشکند قلب سپاهی ... !!