آی مردم,

آی مردم,
بگمانم که غلط آمده ایم...
راه را برگردیم …
جاده از نور خدا خاموش است!!
هیچ کس حوصله عشق ندارد اینجا...
برق چشمان همه،
خاموش است...
چشم و دستان همه پر خواهش و
لب از گفتن یک خسته نباشی محروم...
ودل از عشق تهی ,
وسکوت؛ حرف لبهای همه است...

من دلم میخواهد برگردم...
وبه راهی بروم که درآن راه ,
خدا همسفر من باشد
وبدانم که خدا مال همه است...
من دلم تنگ محبت شده است
دل من همره این قافله نیست
من دلم تنگ خدایم شده است ...

آی مردم ,
آی مردم...
کار سختی است ولی برگردیم...
برسیم تا سرپیچ زمان,
که خدا از دل ما بیرون رفت
سر آن پیچ که حق رو به جلو رفت
و ما پیچیدیم......