آنکه میگوید دوستت میدارم،

آنکه میگوید دوستت میدارم،
خنیاگر غمگینی است
که آوازش را از دست داده است.
ای کاش عشق را
زبان سخن بود!
هزار کاکلی شاد
در چشمان توست،
هزار قناری خاموش
در گلوی من.

آنکه میگوید دوستت میدارم،
دل اندوهگین شبی است
که مهتابش را میجوید.
هزار آفتاب خندان در خرام توست،
هزار ستاره گریان در تمنای من.
عشق را
ای کاش زبان سخن بود!