نسیم، دانه را از دوش مورچه انداخت؛

نسیم، دانه را از دوش مورچه انداخت؛
مورچه، دانه را دوباره بر دوشش گرفت
و رو به خدا گفت:
گاهی یادم می رود که، هستی؛
کاش بیشتر نسیم بوزد…