ما نمی‌دانستیم گاهی

ما نمی‌دانستیم گاهی
یک ستایش ، یک قدردانی ،
یک آغوش و یک همدردی ،
چه رنگی می‌پاشد به جهان سیاه و سفید آدم‌ها ...
گاهی غریق‌نجاتانی بودیم ، بی‌آنکه تن به آب زده‌باشیم ...
همه مردم ،
به نوعی در محاصره‌ی مشکلات و دردهایی ناگزیر ، دست و پا می‌زنند
کافی‌ است کمی بیشتر مهربان باشیم
تا آنها را از عمیق‌ترین اقیانوس‌های اندوه بیرون بکشیم ...
دیدگاه ها (۰)

دوستتـ دارمـ، مثل درختی که باران را. بی‌نیاز از دلیل، بی‌انت...

ما برای نجات هم،طنابی داریمبه استحکام مهربانیبه ضخامت همدلیو...

ما برای نجاتِ هم، طنابی داشتیم، به استحکام مهربانی، به ضخامت...

#رها☘ ما برای نجات هم طنابی داریم به استحکام مهربانیبه ضخامت...

گاهی گمان می‌کنی تمام شده‌ای؛ مثل هیزمی نیم‌سوخته در اجاقِ ک...

در هیاهوی زندگی، در میان دغدغه‌ها و نگرانی‌ها، گاهی گم می‌شو...

Farshad: وقتی سال‌ها یک نفر رو توی دنیای خودت پررنگ کردی، و...

کودکی، پروازِ خیال بود در هوایِ بی‌مسئولیتی؛ زمانی که غصه‌ها...

کودکی، پروازِ خیال بود در هوایِ بی‌مسئولیتی؛ زمانی که غصه‌ها...

۴۰ درس در ۹۰ سالگی"رجینابرت ، مقاله نویس ۹۰ ساله ،اوهایو"این...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط