آنچه در اشعار سران متال به روشنی به چشم می‌خورد ، عقیده ب

آنچه در اشعار سران متال به روشنی به چشم می‌خورد ، عقیده به قدرت بی‌نظیر شیطان در آخرالزمان و عجز خدا در اداره هستی ست.

در ترانه‌های «بلک سبث»، ایده‌های آنتوان لاوی در باب سیطره شیطان بر جهان و انفعال خدا، به‌ صورت واضح و صریح انعکاس یافته است؛

* چنانکه انکار معاد و رستاخیز و به سخره ‏گرفتن جهان پس از مرگ ـ که در نوشته‌های لاوی مورد تأکید فراوان قرار گرفته ـ در این شعر منعکس است:


....چه معبودی است این که می‌ایستد و گریه‌های مردمش را گوش می‌دهد و کاری نمی‌کند؟
کدام دست به اعتراض بلند خواهد شد، در حالی که مُردن مردم را می‌بیند؟
این چگونه زندگی است؟ چه آینده‌ای در انتظارمان است؟
آه، آه، این نتیجه اشتباهاتمان است.( شب را ورق بزن، صص 266 ـ 268)


و یا


... دنیای فانی کم‌کم ما را نابود می‌کند؛
فکر نمی‌کنم هیچ خدایی اکنون بتواند رستگارمان سازد؛
رستاخیز همین‌جاست؛
فردایی وجود نخواهد داشت؛
ای عیسی! پرسش‌های ما،
گویی هیچ‌گاه شنیده نشده‌اند.
... آیا براستی بهشت و دوزخی وجود دارد؟
به من بگو که آیا آن بالا خدایی وجود ندارد؟( شب را ورق بزن، نشر مس، ص 394)!...[1]



یا در مجموعه «قوم محزون» چنین آمده است:

... ایستاده‌ام این‌جا و تمام ایمانم را از دست داده‌ام؛
زندگیِ دوباره ممکن است دروغ باشد!
اما زندگی کنونی‌ام نیز ارزش درد کشیدن ندارد ...( قوم محزون، نشر مس، ص 98)