میخوانمت در بلندی که خودت بلند ترینی

میخوانمت در بلندی که خودت بلند ترینی
میخوانمت به مهربانی که خود مهربان ترینی
میدانمت به رحمتت که خودت رحیم ترینی
میدانمت به بزرگی که خودت بزرگترینی
همه این میخوانمت ها و میدانمت ها بهانه ای هست
تا بگویم خدایا دوستت دارم ، من خدا را دارم!
.
.
.
کوله بارم بر دوش سفری می‎ ‎باید،سفری تاته تنهایی محض
هرکجا لرزیدی،از سفر ترسیدی ، فقط آهسته بگو: من خدا را دارم!