ﺗﺮﺳﻢ ﮐﻪ ﺍﺷﮏ ﺩﺭ ﻏﻢ ﻣﺎ ﭘﺮﺩﻩ ﺩﺭ ﺷﻮﺩ

ﺗﺮﺳﻢ ﮐﻪ ﺍﺷﮏ ﺩﺭ ﻏﻢ ﻣﺎ ﭘﺮﺩﻩ ﺩﺭ ﺷﻮﺩ
ﻭﻳﻦ ﺭﺍﺯ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻣﻬﺮ ﺑﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺳﻤﺮ ﺷﻮﺩ

ﮔﻮﻳﻨﺪ ﺳﻨﮓ ﻟﻌﻞ ﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺻﺒﺮ
ﺁﺭﻯ ﺷﻮﺩ ﻭﻟﻴﮏ ﺑﻪ ﺧﻮﻥ ﺟﮕﺮ ﺷﻮﺩ

ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪﻥ ﺑﻪﻣﻴﮑﺪﻩ ﮔﺮﻳﺎﻥ ﻭﺩﺍﺩﺧﻮﺍﻩ
ﮐﺰﺩﺳﺖ ﻏﻢ ﺧﻼﺹ ﻣﻦ ﺁﻥ ﺟﺎ ﻣﮕﺮﺷﻮﺩ

ﺍﺯ ﻫﺮ ﮐﺮﺍﻧﻪ ﺗﻴﺮ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺰ ﺁﻥ ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻳﮑﻰ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺷﻮﺩ

ﺍﻯ ﺟﺎﻥ ﺣﺪﻳﺚ ﻣﺎ ﺑﺮ ﺩﻟﺪﺍﺭ ﺑﺎﺯﮔﻮ
ﻟﻴﮑﻦ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﮕﻮ ﮐﻪﺻﺒﺎ ﺭﺍ ﺧﺒﺮﺷﻮﺩ

ﺍﺯﮐﻴﻤﻴﺎﻯ ﻣﻬﺮﺗﻮ ﺯﺭدﮔﺸﺖﺭﻭﻯ ﻣﻦ
ﺁﺭﻯ ﺑﻪ ﻳﻤﻦ ﻟﻂﻒ ﺷﻤﺎ ﺧﺎﮎ ﺯﺭﺷﻮﺩ

ﺩﺭ ﺗﻨﮕﻨﺎﻯ ﺣﻴﺮﺗﻢ ﺍﺯ ﻧﺨﻮﺕ ﺭﻗﻴﺐ
ﻳﺎ ﺭﺏ ﻣﺒﺎﺩ ﺁﻥ ﮐﻪ ﮔﺪﺍ ﻣﻌﺘﺒﺮ ﺷﻮﺩ