تصمیم بیتیاس درباره گرمی توی کره هم حسابی سر و صدا کرده
تصمیم بیتیاس درباره گرمی توی کره هم حسابی سر و صدا کرده و یکی از کره ایا این متن رو نوشته:🌟
عنوان: «زمین کشور ما شاید کوچک باشه، اما آیا آسمون ما هم کوچیکه؟»
کره کشور کوچیکیه و هیچوقت مرکز صنعت موسیقی جهان نبوده. زبان کرهای هم مثل انگلیسی زبانی نیست که همه جای دنیا صحبتش کنن و بفهمنش. اما اینکه ما توی یه تکه زمین کوچیک به دنیا اومدیم، به این معنی نیست که باید فقط از همون زاویه محدود به دنیا نگاه کنیم.
بیتیاس از اقیانوس آرام و اطلس عبور کردن، در حالی که به زبان کرهای میخوندن. آدمهایی با زبانها و فرهنگهای مختلف، آهنگهاشون رو با هم و مثل یک صدا خوندن. یکی توی تنهایی خودش با موسیقیشون همراه پیدا کرد، یکی یاد گرفت خودش رو دوست داشته باشه، یکی هم وسط ناامیدی دوباره قدرت ادامه دادن پیدا کرد.
اگه گرمی بهشون جایزه بده، ما با خوشحالی همراهشون جشن میگیریم. اما اگه این اتفاق نیفته، دنیایی که بیتیاس ساختن از بین نمیره. هیچ اسم، برچسب یا جایزهای نمیتونه محدودهای برای موسیقی بیتیاس تعیین کنه.
جایزه توی دست یک هنرمنده، اما آهنگ توی قلب آدمها زندگی میکنه.
یک جایزه شاید روی یک قفسه محدود بشه، اما آسمونی که یک آهنگ میتونه توش پرواز کنه، هیچ مرزی نداره.
آسمون ما فقط به شبهجزیره کره محدود نمیشه. از اقیانوس آرام و اطلس عبور میکنه و فراتر از سالنهای اهدای جوایز، مرزبندیهای منطقهای و تقسیمبندیهای زبانی میره.
و این آسمون تا کل جهان و حتی فراتر از اون ادامه داره. موسیقی بیتیاس همیشه این جهان رو پر قراره بکنه.
عنوان: «زمین کشور ما شاید کوچک باشه، اما آیا آسمون ما هم کوچیکه؟»
کره کشور کوچیکیه و هیچوقت مرکز صنعت موسیقی جهان نبوده. زبان کرهای هم مثل انگلیسی زبانی نیست که همه جای دنیا صحبتش کنن و بفهمنش. اما اینکه ما توی یه تکه زمین کوچیک به دنیا اومدیم، به این معنی نیست که باید فقط از همون زاویه محدود به دنیا نگاه کنیم.
بیتیاس از اقیانوس آرام و اطلس عبور کردن، در حالی که به زبان کرهای میخوندن. آدمهایی با زبانها و فرهنگهای مختلف، آهنگهاشون رو با هم و مثل یک صدا خوندن. یکی توی تنهایی خودش با موسیقیشون همراه پیدا کرد، یکی یاد گرفت خودش رو دوست داشته باشه، یکی هم وسط ناامیدی دوباره قدرت ادامه دادن پیدا کرد.
اگه گرمی بهشون جایزه بده، ما با خوشحالی همراهشون جشن میگیریم. اما اگه این اتفاق نیفته، دنیایی که بیتیاس ساختن از بین نمیره. هیچ اسم، برچسب یا جایزهای نمیتونه محدودهای برای موسیقی بیتیاس تعیین کنه.
جایزه توی دست یک هنرمنده، اما آهنگ توی قلب آدمها زندگی میکنه.
یک جایزه شاید روی یک قفسه محدود بشه، اما آسمونی که یک آهنگ میتونه توش پرواز کنه، هیچ مرزی نداره.
آسمون ما فقط به شبهجزیره کره محدود نمیشه. از اقیانوس آرام و اطلس عبور میکنه و فراتر از سالنهای اهدای جوایز، مرزبندیهای منطقهای و تقسیمبندیهای زبانی میره.
و این آسمون تا کل جهان و حتی فراتر از اون ادامه داره. موسیقی بیتیاس همیشه این جهان رو پر قراره بکنه.
- ۱۶۵
- ۱۰ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط