در فراق رخ یار

در فراق رخ یار

در فراقِ رخِ تو این غمِ بسیار٬کم است
ندبه کم نیست ولی طالبِ دیدار کم است

رمضــــــان آمـده و یادِ خدا افتـادیـــم
شکرِ یک ماهه بر این خالقِ ستّار کم است

چه بسا دیده که بیدار بود وقتِ سحر
لیک افسوس حبیبم٬ دلِ بیدار کم است!

کارمان گشته ریاکاری و نیرنگ و دروغ
چه کسی گفته که در شهرِریا کار کم است؟

فقر باعث شده جمعی همه ی مدّتِ سال
مستحب روزه بگیـرند که دینـــار کـم است

منتظر بهرِ تو ای یوسفِ زهرا کم نیست
همچو یعقوب ولی دیده ی خونبار کم است

همه گویند فدای تو سر و دست و زبان
حرف بسـیار ولی میثـم تمّــار کــم است

به طعامی که سرِ سفره بُوَد میلم نیست
نمکِ روی تو در سفره ی افطار کم است

تنِ فرشی شده مانوسِ تبِ عشقِ شما
دستگیری کن ازو عاشقِ بیمار کم است

اشعار بهنام فرشی