کاش دور و بر ما این همه دلبند نبود

کاش دور و بر ما این همه دلبند نبود

و دلم پبش کسی غیر خداوند نبود

آتشی بودی و هر وقت تو را می دیدم

مثل اسپند دلم جای خودش بند نبود

مثل یک غنچه که از چیده شدن می ترسید

خیره بودم به تو و جرأت لبخند نبود

هرچه من نقشه کشیدم به تو نزدیک شوم

کم نشد فاصله، تقصیر تو هر چند نبود

شدم از درس گریزان و به عشقت مشغول

بین این دو چه کنم؟ نقطه ی پیوند نبود

مدرسه جای کسی بود که یک دغدغه داشت

جای آن ها که به دنبال تو بودند نبود

بعد از آن، هر که تو را دید رقیبم شد و بعد

اتفاقی که رقم خورد خوشایند نبود

آه ای تابلوی تازه به سرقت رفته

کاش نقاش تو این قدر هنرمند نبود ...


" کاظم بهمنی "