مرا از مرگ باکی نیست از سختیش می ترسم

مرا از مرگ باکی نیست از سختیش می ترسم

زمی خـوردن ندارم ترس از مستیش می ترسم

ندارم بیمی از دشـمن ز دست دوست می نالــم

ندارم شـکوه از بیگانـگان از خـویش می ترسم

نمی ترسم من از شــیر و پلنگ و حملـه گرگان

از آن گرگی کـه می پوشد لباس میش می ترسم

اگر عقــرب زند نیشـم نـدارم نوشی از دنبـــال

از آن نوشی که باشد در پیش صدنیش می ترسم

مرا با خانقاه و خرقـــــه درویش کـاری نیست

ولـی از نـا مسلمانـان نــــا درویـــش می ترسم

ز هــر گندم نمای جـــو فروشی دارم اندیشـــه

ز بدخـواهان در ظاهـــر ارادت کیش می ترسم

نمی ترسم من از ظلم و ندارم وحشت از ظالم

ز آه خـانمان ســــوز دلی دل ریــــش می ترسم