جهان پس از مرگ در قرآن کریم

جهان پس از مرگ در قرآن کریم

وَ أَقْسَمُوا بِاللّهِ جَهْدَ أَیْمانِهِمْ لایَبْعَثُ اللّهُ مَنْ یَمُوتُ بَلی وَعْداً عَلَیْهِ حَقا وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النّاسِ لا یَعْلَمُونَ (نَحْل 38)

و با سوگندهاي سخت، به خدا سوگند یاد کردند که خدا آن کس را که میمیرد، برنخواهد انگیخت!
چرا؛ قظعا برخواهد انگیخت!
این وعده اي درست است بر عهده او، که به آن وفا خواهد کرد، امّا بیشتر مردم نمیدانند.

شأن نزول:
در شأن نزول و داستان فرود آیه مورد بحث آورده اند که:
این آیه در مورد یکی از تاریک اندیشان ومشركانی که معاد و جهان پس از مرگ را انکار میکرد فرود آمد.

داستان این گونه بود که مرد باایمانی از فردي مشرك مقداري طلب داشت که آن را مطالبه کرد و در ضمن گفتارش او را از حساب و کتاب خدا و جهان پس از مرگ ترساند.

امّا آن مرد مشرك گفت:
براستی تو فکر میکنی که پس از مرگ، زنده خواهی شد؟
من سوگند یاد میکنم که پس از مرگ، زنده شدن و حساب و پاداشی نخواهد بود!

اینجا بود که این آیه شریفه برپیامبر اعظم(ص) نازل شد و با تاکید بر زنده شدن پس از مرگ و حساب و کتاب و بررسی اعمال، هشداری جدی به دیر باوران و منکران معاد داد. 

روشن است که اگر رستاخیزي در کار نباشد، «تکلیف» بیهوده است؛ چرا که تکلیف و تعهّد و وظیفه و مسئولیت، آنگاه درست جلوه میکند که پاداش و کیفري باشد وگرنه مفهومی نخواهد داشت.