در دلِ شهرِ ما، سایهٔ فقر می‌رقصد، 

در دلِ شهرِ ما، سایهٔ فقر می‌رقصد، 
حقِ مردم به جیبِ نادان می‌چسبد. 
قوانین بی‌روح، نقش بر سنگِ سرد، ردپای مانده به جای شاپرک عدالت گمشده در کوچه‌های تاریک  اختلاس و رشوه،دودِفقر، درشهرهاپیچیده زهرِ خونی در رگ زمان جریان داره،  نفسِ جامعه در تنگنا

بی‌صدا، گویی نفس ندارن آدما.نابرابری، ریشهٔ عمیق زد در خاک، ایران بی‌عدالتی، طوفان سنگین درزمان پیامی درخواب بیداری موشهادرشهربزرگ شدن سگهاراکشتند. نگهبانانِ نظارت، خوابیده در غفلت، دزدانِ قدرت، درپی رقابت تفسیرِ انحرافی نامِ خدا را به باد می‌دهد،