بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
برخی ساده و ناآگاهند، اما بسیاری حتی ایمان به خداوند متعال و معاد را اشتباه محض میدانند و حال آن که خودشان در این اشتباه محض فرو رفته اند و به اشتباه خود نیز می بالند.
از این رو، باید دقت شود که اگر اساساً توحید،نبوت،معاد، قرآن، اسلام و احکام را قبول ندارند،نباید وارد فروع و احکام شوند و اگر قبول دارند، نباید حکم خدا را اشتباه محض بخوانند. این نحو بیان، حاکم از بغض گوینده است به عبادت خداوند سبحان.
خداوندی که روزه را برای تمامی امم و در ماه رمضان برای مسلمانان واجب نمود، نفرمود که برای روزهای کوتاه، خنک و کنار دریاست؛ بلکه فرمود: هر کس این ماه را درک کرد و مریض یا مسافر نبود، روزه بگیرد. خواه روز بلند باشد یا کوتاه، هوا سرد باشد یا گرم، هوای نفس انسان اجازه دهد یا خیر؟
مضرات :
از نظر برخی، هر چه خدا حکم کرده باشد، ضرر دارد و هر کاری که خودشان بکنند، اگر چه تابعیت کامل از نفس حیوانی و سبک زندگی کاملاً حیوانی باشد، عین علم، بهداشت و فایده است. حتی برای عرق خوری یا قمار یا زنا یا سایر مفاسد خود نیز بهانه و دلیل میآورند و سعی در توجیه علمی آن و تطهیر عمل قبیح خود میکنند، چنان چه حتی برای نسلکُشی نیز فلسفه میبافند.
اما اسلام عزیز، دین لا ضَرَر است و به هیچ کاری که برای انسان ضرر داشته باشد، حکم نکرده است.
در روزه نیز چنین است، کسی که میداند روزه گرفتن برای او ضرر دارد، نباید روزه بگیرد و اگر بگیرد نیز قبول نیست و به وقت بهبود باید قضا کند و کفاره هم بدهد. احکام روزه بسیار دقیق و روشن بیان شده است، ازجمله : از فتاوای مقام معظم رهبری :اگر از گفته پزشک متديّن و امين اطمينان حاصل کنيد که روزه براى چشم شما ضرر دارد و يا خوف ضرر داشته باشيد، روزه گرفتن براى شما واجب نبوده و بلکه جايز هم نيست، و با خوف ضرر نيت روزه صحيح نيست و در صورت عدم خوف ضرر نيت روزه اشکال ندارد،ولى صحّت روزه متوقف بر اين است که براى شما واقعاً ضرر نداشته باشد.
اگر روزه براى چشمان شما ضرر دارد،واجب نيست روزه بگيريد، بلکه واجب است افطار کنيد و اگر بيمارى شما تا ماه رمضان آينده استمرار پيدا کرد، قضاى روزه بر شما واجب نيست، ولى واجب است که عوض هر روز يک مدّ طعام به فقير بدهيد.
س 755: اگر پزشک شخصى را از روزه گرفتن منع کند آيا با توجه به اينکه بعضى از پزشکان اطلاعى از مسائل شرعى ندارند،عمل به گفته او واجب است؟
ج : اگر مکلّف از گفته پزشک يقين پيدا کند که روزه براى او ضرر دارد و يا ازگفته وى يا منشأ عقلايى ديگرى براى او خوف از ضرر حاصل شود، (ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
برخی ساده و ناآگاهند، اما بسیاری حتی ایمان به خداوند متعال و معاد را اشتباه محض میدانند و حال آن که خودشان در این اشتباه محض فرو رفته اند و به اشتباه خود نیز می بالند.
از این رو، باید دقت شود که اگر اساساً توحید،نبوت،معاد، قرآن، اسلام و احکام را قبول ندارند،نباید وارد فروع و احکام شوند و اگر قبول دارند، نباید حکم خدا را اشتباه محض بخوانند. این نحو بیان، حاکم از بغض گوینده است به عبادت خداوند سبحان.
خداوندی که روزه را برای تمامی امم و در ماه رمضان برای مسلمانان واجب نمود، نفرمود که برای روزهای کوتاه، خنک و کنار دریاست؛ بلکه فرمود: هر کس این ماه را درک کرد و مریض یا مسافر نبود، روزه بگیرد. خواه روز بلند باشد یا کوتاه، هوا سرد باشد یا گرم، هوای نفس انسان اجازه دهد یا خیر؟
مضرات :
از نظر برخی، هر چه خدا حکم کرده باشد، ضرر دارد و هر کاری که خودشان بکنند، اگر چه تابعیت کامل از نفس حیوانی و سبک زندگی کاملاً حیوانی باشد، عین علم، بهداشت و فایده است. حتی برای عرق خوری یا قمار یا زنا یا سایر مفاسد خود نیز بهانه و دلیل میآورند و سعی در توجیه علمی آن و تطهیر عمل قبیح خود میکنند، چنان چه حتی برای نسلکُشی نیز فلسفه میبافند.
اما اسلام عزیز، دین لا ضَرَر است و به هیچ کاری که برای انسان ضرر داشته باشد، حکم نکرده است.
در روزه نیز چنین است، کسی که میداند روزه گرفتن برای او ضرر دارد، نباید روزه بگیرد و اگر بگیرد نیز قبول نیست و به وقت بهبود باید قضا کند و کفاره هم بدهد. احکام روزه بسیار دقیق و روشن بیان شده است، ازجمله : از فتاوای مقام معظم رهبری :اگر از گفته پزشک متديّن و امين اطمينان حاصل کنيد که روزه براى چشم شما ضرر دارد و يا خوف ضرر داشته باشيد، روزه گرفتن براى شما واجب نبوده و بلکه جايز هم نيست، و با خوف ضرر نيت روزه صحيح نيست و در صورت عدم خوف ضرر نيت روزه اشکال ندارد،ولى صحّت روزه متوقف بر اين است که براى شما واقعاً ضرر نداشته باشد.
اگر روزه براى چشمان شما ضرر دارد،واجب نيست روزه بگيريد، بلکه واجب است افطار کنيد و اگر بيمارى شما تا ماه رمضان آينده استمرار پيدا کرد، قضاى روزه بر شما واجب نيست، ولى واجب است که عوض هر روز يک مدّ طعام به فقير بدهيد.
س 755: اگر پزشک شخصى را از روزه گرفتن منع کند آيا با توجه به اينکه بعضى از پزشکان اطلاعى از مسائل شرعى ندارند،عمل به گفته او واجب است؟
ج : اگر مکلّف از گفته پزشک يقين پيدا کند که روزه براى او ضرر دارد و يا ازگفته وى يا منشأ عقلايى ديگرى براى او خوف از ضرر حاصل شود، (ادامه دارد...)
- ۸۷
- ۳۰ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط