می تونم یتیمان کوفه رو حالا ببینیم در خونه ی مولا با ک

می تونم یتیمان کوفه رو حالا ببینیم در خونه ی مولا ...با کاسه های شیر ، با چشمای خیس ، همنوای یتیمان فاطمه ...
میشه حس کرد دردشون چیه...آخه دیشب یکیشون از مادرشون پرسید : مادر اون آقایی که هر شب برامون غذا میاورد کجاست ؟ چرا نمیاد؟
اون یکی پرسید : مادر جان چرا همبازی من ، همون آقاهه امشب نیومده ؟
خیلی هاشون پرسیدن از مادراشون ، اونی که دست نوازش به سر ما می کشید ، کجاست ؟
خیلی ها امشب صدای ناله ی پیرنرد نابینا رو از بیرون کوفه می شنون ...همونی که وقتی کریم اهل بیت هم کنارش نشست آروم نشد ..
همونی که وقتی حسن (ع) ازش پرسید دردت چیه چرا ناله می کنی ؟ پیرمرد نابینا دستی به صورت حسن (ع) کشید ...گفت : نه تو اون نیستی ...ناله ی من از نبودن یار من است که چند روز است به پیش من نیامده است...
امام پرسید : یارت که بود ؟ چه می گفت ؟
پیرمرد گفت : فقط اینو می دونم اسم مدینه رو که می شنید به یاد مصیبتی جانکاه گریه می کرد و من نیز همنوای او می شدم. دل پر دردی داشت...آخه خیلی تنها بود ..حقشو خورده بودن یار و یاوری نداشت...
امام فهمید امام همان فاتح خیبر را می گوید که حالا دوای دردش شاید شیر و دعای مردم بی وفای کوفه باشد...
دوستان توی این شبا التماس دعا...