Chapter Seven, S², Part ⁵²

Chapter Seven, S², Part ⁵²
< فرمانده، دستور به درستی انجام شد
‌
دونگ جو سر بالا گرفت و با چهره ای بامزه که باعث شده بود چال کنار لب هاش مشخص بشه و چشماش به حالت گرد در بیان، سری تکون داد.
‌
× خسته نباشی، افسر کیم. وقت استراحته، از نقشت بیا بیرون و برگرد به ورژن تهیونگی
‌
تهیونگ آهی خسته و در عین حال راحت کشید و نشست روی صندلی رو به روی ارشدش. دونگ جو با دیدن چهره پسر، لبخند دندون نشانی زد و به صندلیش تکیه داد.
‌
× آیگو.. بدنم خشک شد
‌
تهیونگ با دیدن کش و قوس اومدن دونگ جو، به نوشته های جلوی دستش که روی میز بود نگاهی انداخت و دست دراز کرد و یکی از ورق هارو برداشت.
‌
< داری برا جشن برنامه ریزی میکنی
× هوم
‌
دونگ جو در حالی که سرش رو به لبه ی پشتیه صندلیش تکیه داده بود و چشم بسته بود، تایید کرد.
‌
< تا اینجا طبق خواسته امپراطور پیش رفته؟
× فعلا که به جای خاصی نرسیده ولی خب فکر کنم
‌
تهیونگ با تکون دادن سرش ورق کاغذ رو روی میز گذاشت. سری چرخوند و با خوردن چشمش به کتابی آشنا قوسی به کمرش داد و عقب خم شد و دست دراز کرد و کتاب رو برداشت. دونگ جو در حالی که چشم هاش بسته بود و سرش به عقب آویزون بود پرسید.
‌
× گزارش کار دادی به امپراطور؟
< آره
× خب خوبه، فک کنم دیگه برا امروز دستوری نداشته باشیم
< هوم
‌
لحظاتی همینطور در سکوت ادامه پیدا کرد تا اینکه وقتی ورق خوردن صفحات کتاب توسط دونگ جو برای چندمین بار شنیده شد، چشم باز کرد و فقط با کمی سر خم کردن به تهیونگ نگاه کرد و چینی بین ابروهاش انداخت.
‌
× جدیدا زیاد کتاب میخونی کیم
< مجبورم
× چرا؟ دستور جدیده؟ یا برای ارتقای مقام نیاز به سواد بیشتر داری؟
< نه، برای کم نیاوردن در برابر اون، مجبور به خوندن کتاب هام
× کیم؟..
< تو ندیدیش.. نمیدونی چه شعر ها که منظم در جایی که تعلق دارن نشستن و کمر بستن به ضعیف کردن منی بی چاره. نمیدونی شعر نگاهش چه کرده با دل پریشان حال افسرش، گرچه میدانست هم دردی دوا نمیکرد، زیرا که این زیبایی از رود پاک وجودش سر چشمه میگیرد...
‌
دونگ جو در حالی که لبخندش کم کم روی چهره اش ظاهر شده بود، تک خنده ی آرومی کرد و سری تکون داد و دوباره با بستن چشم هاش سرش رو به عقب تکیه داد و با همون چشم های بسته، توی ذهنش به حال عاشق پیشه ی افسرش نگاه کرد.
.
.
***
+ یونگی
_ هومم
+ داشتم به این فکر میکردم تا زمانی که جشن هنوز برپا نشده با استاد یو برگردم به خونه
‌
چشم های یونگی از روی جملات توی دستش به چهره ی جیمین دوخته شد.
‌
_ چرا؟
+ از اون موقعی که سربازا بهمش زدن، کسی نرفته سر بزنه بهش. به هر حال اونجا هم خونه منه هم محل کارم. میخوام با استاد یو برم و دوباره مثل روز اولش کنم، شایدم تا وقتی که نیازی نباشه برگردم به اینجا، دوباره به مردم خدمت کنم
‌
یونگی کتاب رو بست و کنار گذاشت و کامل رو کرد سمت جیمین.
‌
_ اول اینکه، تنها کسی که تو این قصر بهت "نیاز" داره منم وگرنه اینجا و هیچ کسی بهت نیاز ندارن چون تو دیگه مال اینجایی، این قصر مثل خونه ات میمونه پس دیگه خودتو به چشم یه مهمون نبین.
دوم اینکه هنوزم به نظرم خطرناکه. اگر بخوای میتونم بگم فرمانده کانگ با ارتشش بره اونجا و همون طور که سربازا به هم ریختنش خودشونم درستش کنن ولی خودت؟ از اینجا پاتو بیرون نمیزاری
+ اووو، چقد زود مردَم داره از همچی منعم میکنه
‌
یونگی یه لحظه به خودش اومد و دوباره شروع کرد.
‌
_ دورت بگردم، من از هیچ چیز منعت نمیکنم. تو درست مثل هوا، آزاد و رهایی که هر کاری میخوای بکنی بکنی و هر جایی میخوای بری بری ولی فکر اینکه ممکنه خطی روی بلورم بیفته باعث میشه به این حال بیفتم
‌
جیمین لبخندی زد و خودش رو جلو کشید و با حالت بازیگوش چشم جمع کرد.
‌
+ این بلورت با تراشه، جنسش سخته پس جای اینکه بقیه بتونن بلایی سرش بیارن، این منم که بقیه رو کنار میزنم. بعدشم!
‌
ناگهان برگشت به همون حالتی که استاد یو خیلی خوب باهاش آشناییت داره. به عقب رفت و لباش رو مثل بچگیاش غنچه کرد.
‌
+ این شکستی ام که خوردم و باعث شده این خاطره ی بد برات ایجاد بشه از چی بود؟ ارواح خبیث. پس؟ این نشون میده تنها چیزی که میتونه منو زمین بزنه ارواحه که اونم مربوط به کارمه نه انسان ها نه بدخواهات
‌
یونگی که این حالت براش جدید بود، تعجب روی صورتش دیده میشد. ولی کنارش زد تا حرف بزنه.
‌
_ یعنی الآن جنابعالی مسممی که بری ها؟ چطور میتونی از کسی که برات جون میده هر چند کوتاه ولی بازم دور باشی؟ بعدشم، میگیم تو میتونی، من چی؟ من حداقل ۲ ساعت نبینمت دق نمیکنم؟
‌
جیمین خیلی خوب میتونست بفهمه چی میگه ولی سرتق بازیش اجازه نمیداد چیزی نشون بده. جلوی لبخندش رو گرفت و چشمی چرخوند..
دیدگاه ها (۲)

𝑨 𝑪𝒂𝒔𝒆 𝑪𝒂𝒍𝒍𝒆𝒅 𝑳𝒐𝒗𝒆Part 10جین با عجله از اتاق بازجویی بیرون ر...

بچه ها! این ادامه پارت ۱۲ هست اگه ندیدید برین اول اونو بخونی...

رایحه پنهانآخر سر آروم سر تکون داد.- عوم... باشه، ارباب.بعد ...

......پارت بیست و دوم.......

#عشق_ممنوعه‌_شب پارت دهم | نشانه های خون اشامییونگی فوراً به...

#درخواستی( سورپرایز خراب‌شده )تکپارتی سَپ🫶«یونگی/جیهوپ»صبح ا...

فاصله یک لبخند تا جنون

چندپارتی جونگ کوک

فیک: بابای سخت گیر من — part 14[سوآ پشت سر کوک وارد اتاق مطا...

پارت ۱۲

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط