امروز فرصتی شد تا بتونم ساعتی با ابرها مراقبه کنم ، تازه

امروز فرصتی شد تا بتونم ساعتی با ابرها مراقبه کنم ، تازه فهمیدم چقدر میشه از ابرها آموخت. در عین حال که هزاران قالب و تصویر رو تجربه می کنن اما هرگز بیشتر از چند لحظه با اون ها یکی نمی شن و همچنان ابر می مونن. حتی اگر ببارن و ناپدید بشن حتی اگر مه بشن و پراکنده. آنها همچنان ابر هستن ...
ای کاش ما هم خود را با قالب ها هویت نبخشیم و یکی نپنداریم. در حقیقت ما در ذات مان همان روح یگانه ایم ...
تنها آمده ایم قالب ها را تجربه کرده و گذر کنیم ...
ای کاش بر قالب ها غالب شویم😦 😦