کفش هایی نسبتاً ساده، دکمه ی پیراهنم آزاد

کفش هایی نسبتاً ساده، دکمه ی پیراهنم آزاد

در خیابان های بالا شهر،این تفکر مملو از فریاد

کودکان را شعر باید گفت،در خیابان فقر ممنوع است

عاشقان آهسته هم بازی،انتهای کوچه ی بن بست

در خیالم هم قدم بودم،با تو از تجریش تا دربند

ناگهان یک بوق ناهنجار،من به بیداری دهد پیوند

کوله ای بر دوش و دانشجو،ناله های چاووشی در سر

این پیاده مات و سرگردان، عاشقی از پیش عاشق تر

دیده ها را پاک باید داشت، عینکم با شال تو خوب است

من تو را دعوت به یک بازی، انتهای کوچه ی بن بست

شاید از آن گوشی خاموش،یک قرار سبز روزی داشت

میشود با خنده ات گاهی،نو بهاری در زمستان کاشت

کفشهایم نسبتاً ساده،با قدم های کج و گیجم

من به دور وقت دلتنگی، ساعت و تقویم میپیچم
دیدگاه ها (۸)

**پارت ۸**صدای برخورد بدنت با تشکِ نرمِ تختِ اتاق امن، تنها ...

In the Embrace of DarknessPART 2صبح روز بعد...جونگ‌کوک جلوی ...

### پارت سوم: حصار شیشه و آتشنگاه آرم لحظه‌ای روی صورت آرتمی...

می خواستم رو در رو باهات حرف بزنم خودت‌و گرفتی ازم.گفتم نشد ...

پارت ۴۴

چند پارتیپارت۳ا.ت به سرعت درِ شیشه‌ایِ سوپرمارکت را قفل کرد ...

دختری که نباید وجود می‌داشتقسمت دومآلیس با ناباوری به مادرش ...

Part³...~"وقتی سرانجام از هم فاصله گرفتند، فاصله‌شان همچنان ...

#قلب_اهنین:{پارت_³}فضای داخل ماشین مثل یک تابوتِ لوکس و سرد ...

به محض اینکه پسر از در کافه بیرون رفت و سایه‌اش ناپدید شد، د...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط