تفاوت چوب با عود در سوختن معلوم می‌شود؛

تفاوت چوب با عود در سوختن معلوم می‌شود؛
یعنی وقتی آتش گرفتند خود را نشان می‌دهند.

چوب، دود می‌کند ،
و با دود خود همه جا را تیره و تار می‌کند،
چشم‌ها را خسته می‌کند،
گاهی حتی اشک را در چشم دیگران جاری می سازد.

ولی عود این طور نیست.
وقتی آتش می‌گیرد بوی خوش آن بلند می‌شود،
و فضا را عطرآگین می‌کند،

قرآن می‌گوید:
بعضی آدم‌ها «کَانَّهُم خُشُبٌ».
انگار چوب‌اند... تا عصبانی می شوند، آتش می‌گیرند،
و همه جا را دودآلود می‌کنند،
همه جا را تیره و تار می‌کنند،
اشک آدم را جاری می کنند.

ولی بعضی‌ها این طور نیستند؛ مثل عودند.
وقتی یک حرف می‌زنی که ناراحت می‌شوند،
و آتش می‌گیرند،
بوی جوانمردی و انصاف می‌دهند ،
و هرگز نامردی نمی‌کنند.

این است که

«هر کس را می‌خواهی بشناسی،

در وقت عصبانیت، در وقت خشم بشناس.»