ماجراے من و تو،

ماجراے من و تو،
باورِ باورها نیست
ماجراییست که
در حافظهِ دنیا نیست
نه دروغیم
نه رویا نه
خیالیم نه
وَهم
ذاتِ عشقیم که در آینه ها پیدا نیست
تو گُمے درمن
و من درتو گُمم
باورکن
جز دراین شعر نشان
و اثرے ازما نیست
شب که آرام تر از پلک تو را میبندم
بادلم طاقت دیدارِ تو تا فردا نیست
من و تو
ساحل و دریاے هَمیم
اما نه!
ساحل
اینقدر که درفاصله با دریا نیست...