بار اول با معذرت خواهی؛

بار اول با معذرت خواهی؛
بار دوم با گریه؛
بار سوم با "ریختن غرورت" نگهش داشتی؛
ولی بار چهارم دیگه نمیمونه چون حتی اگه بمونه هم "موقتیه"
واسه کسی که برای داشتنت ذره ای تلاش نمیکند
یک لحظه دلتنگی هم زیادیه؛
باید برای کَسی بِسوزی که بَرایِ خاموش کَردَنِت
اَز اشکش مایه بزاره
نه تو پرپر بزنی اون فکر وخیالش جایی دیگه باشه؛