بر او ببخشایید

بر او ببخشایید
بر او که از درون متلاشی ست

اما هنوز پوست چشمانش از تصور ذرات نور می سوزد
و گیسوان بیهده اش
... نومیدوار از نفوذ نفس های عشق می لرزد

ای ساکنان سرزمین ساده ی خوشبختی
ای همدمان پنجره های گشوده در باران
بر او ببخشایید

بر او ببخشایید
زیرا که محسور است
زیرا که ریشه های هستی بارآور شما
در خاک های غربت او نقب می زنند
و قلب زودباور او را
با ضربه های موذی حسرت
در کنج سینه اش متورم می سازند.