{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

.

.
انسان‌های مهربان
گاهی برای دل‌های تاریک
غمگین می‌شوند.
نه از سر ضعف،
بلکه از سر دانستن.
می‌دانند در آن دل‌ها نوری هست
که صاحبش آن را به سایه سپرده است.
دل، در بندِ زخم‌ها اسیر مانده
و مهربان می‌گرید،
نه برای سیاهی،
برای نوری که می‌توانست بدرخشد و خاموش شد.

.
#دست_نوشته_های_من 💞
دیدگاه ها (۰)

بعضی آدما میان که فقط دوستشون داشته باشی،بی‌دلیل، بی‌حساب، ب...

🌿گاهی یکی پیدا میشود٫که٫همه ی نبودنت را میفهمد٫٫.......

‌کاش طوفانی بیاید  کهبادش بدی ها را از جا بکند،سیلش غم ها را...

ما را هیچ گاه همرنگ جماعت نمی بینی آموخته ایم در اصل خود باش...

«یا مولای من، یا صاحب الزمان!دنیای ما شده مثل خانه‌ای متروکه...

۵ روز مانده تا بدرقه آقای شهید ایرانگاهی یک نام، تکیه‌گاهِ د...

اصالتِ انسان نه در بی زخمی، بلکه در این است که با وجود تمامِ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط