من زنی را میشناسم که

من زنی را میشناسم که
هم ظریف بود، هم #محکم،
هم تکیه گاه بود،
هم تکیه دادن به شانه های مردانه را #دوست داشت.
#زنی که سنگفرش های یک خیابان معمولی
با خیابان های پاریس برایش فرقی نمیکرد
و حال دلش با تابش #آفتاب و تماشای گیاه
و پرنده ها و #کتاب ها و موسیقی خوب میشد
‌#زندگی
#عشق
#عاشقانه
#عاشقانه_خاص
#متن
#خاطره
#داست_داشتنی
#فرشت
#ویسگون