www.albalaq.comاز
www.albalaq.comاز
«دو خطبه بدون نقطه از امیر مؤمنان علی(علیه السّلام)»
بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحیِمِ
خطبه اول:
«الحَمدُ للَّهِ أهلِ الحَمدِ وَمَأوَاهُ، وَلَهُ أوکدُ الحَمدِ وَأحلَاهُ، وَأسعَدُ [أسرَعُ] الحَمدِ وَأسرَاهُ، وَأطهَرُ الحَمدِ وَأسمَاهُ، وَأکرَمُ الحَمدِ وَأولَاهُ. الوَاحِدِ الأحَدِ الصَّمَدِ، لَا وَالِدَ لَهُ وَلَا وَلَدَ. سَلَّطَ المُلُوک وَأعدَاهَا، وَأهلَک العُدَاةَ وَأدحَاهَا، وَأوصَلَ المَکارِمَ وَأسرَاهَا. وَسَمَک السَّمَاءَ وَعَلَّاهَا، وَسَطَحَ المِهَادَ وَطَحَاهَا، وَوَطَّدَهَا وَدَحَاهَا، وَمَدَّهَا وَسَوَّاهَا، وَمَهَّدَهَا وَوَطَّاهَا، وَأعطَاکم مَاءَهَا وَمَرعَاهَا، وَأحکمَ عَدَدَ الأُمَمِ وَأحصَاهَا، وَعَدَّلَ الأعلَامَ وَأرسَاهَا. ألَا لَهُ الأوَّلُ لَا مُعَادِلَ لَهُ، وَلَا رَادَّ لِحُکمِهِ. لَا إلهَ إلّا هُوَ المَلِک السَّلامُ المُصَوِّرُ العَلّامُ، الحاکمُ، الوَدُودُ، المُطَهِّرُ، الطّاهِرُ، المَحمُودُ أمرُهُ، المَعمُورُ حَرَمُهُ، المَأمُولُ کرَمُهُ. عَلَّمَکم کلَامَهُ، وَأرَاکم أعلَامَهُ، وَحَصَّلَ لَکم أحکامَهُ، وَحَلَّلَ حَلَالَهُ، وَحَرَّمَ حَرَامَهُ. وَحَمَّلَ مُحَمَّداً الرِّسَالَةَ، رَسُولَهُ المُکرَّمُ، المُسَوَّدُ المُسَدَّدِ، الطُّهرُ المُطَهَّرُ. أسعَدَ اللَّهُ الأُمَّةَ لِعُلُوِّ مَحَلِّهِ، وَسُمُوِّ سُؤدَدِهِ، وَسَدَادِ أمرِهِ، وَکمَالِ مُرَادِهِ. أطهَرُ وُلدِ آدَمَ مَولُوداً، وَأسطَعُهُم سُعُوداً، وَأطوَلُهُم عَمُوداً، وَأروَاهُم عُوداً، وَأصَحُّهُم عُهُوداً، وَأکرَمُهُم مُرداً وَکهُولاً. صَلَاةُ اللَّهِ لَهُ وَلآلِهِ الأطهَارِ، مُسَلَّمَةً وَمُکرَّرَةً مَعدُودَةً، وَلآلِ وُدِّهِمُ الکرَامِ مُحَصَّلَةً مرَدَّدَةً، مَا دَامَ لِلسَّمَاءِ أمرٌ مَرسُومٌ، وَحَدُّ مَعلُومٌ. أرسَلَهُ رَحمَةً لَکم، وَطَهَارَةً لأعمَالِکم، وَهُدُوءِ دَارِکم، وَدُحُورِ عَارِکم، وَصَلَاحِ أحوَالِکم، وَطَاعَةً للَّهِ وَرُسُلِهِ، وَعِصمَةً لَکم وَرَحمَةً. إسمَعُوا لَهُ، وَرَاعُوا أمرَهُ، وَحَلِّلُوا مَا حَلَّلَ، وَحَرِّمُوا مَا حَرَّمَ. وَاعمَدُوا، رَحِمَکمُ اللَّهُ، لِدَوَامِ العَمَلِ، وَادحَرُوا الحِرصَ وَاعدِمُوا الکسَلَ، وَأدرُوا السَّلَامَةَ، وَحِرَاسَةَ المُلک وَرَوعَهَا، وَهَلَعَ الصُّدُورِ وَحُلُولَ کلِّهَا وَهَمِّهَا. هَلَک، وَاللَّهِ، أهلُ الإصرَارِ، وَمَا وَلَدَ وَالِدٌ لِلإسرَارِ. کم مُؤَمِّلٍ أمَّلَ مَا أهلَکهُ، وَکم مَالٍ وَسِلَاحٍ أُعِدَّ صَارَ لِلأعدَاءِ عَدُّهُ وَعَمَدُهُ. اللَّهُمَّ لَک الحَمدُ وَدَوَامُهُ، وَالمُلک وَکمَالُهُ. لَا إلهَ إلَّا هُوَ، وَسِعَ کلَّ حِلمٍ حِلمُهُ، وَسَدَّدَ کلَّ حُکمٍ حُکمُهُ، وَحَدَرَ کلَّ عِلمٍ عِلمُهُ. عَصَمَکم وَلَوَّاکم، وَدَوَامَ السَّلَامَةِ أولَاکم، وَلِلطَّاعَةِ سَدَّدَکم، وَلِلإسلَامِ هَدَاکم، وَرَحِمَکم وَسَمِعَ دُعَاءَکم، وَطَهَّرَ أعمَالَکم، وَأصلَحَ أحوَالَکم. وَأسألُهُ لَکم دَوَامَ السَّلَامَةِ، وَکمَالَ السَّعَادَةِ، وَالآلَاءَ الدَّارَّةِ، وَالأحوَالَ السَّارَّةِ. وَالحَمدُ للَّهِ وَحدَه».
ترجمه:
سپاس، خدایی را که شایسته ستایش و جایگاه هر ستایش است، رساترین، شیرینترین، سعادتبارترین، شریفترین، آشکارترین، والاترین، گرامیترین و سزاوارترین ستایش، برای خداست.
یگانه یکتای بینیازی است که نه پدر دارد و نه فرزند.
فرمان روایان را مسلّط ساخت و به تاختن وا داشت و متجاوزان را هلاک کرد و پس راند، ارزشها [ی اخلاقی] را [به بندگان] رسانید و والایی بخشید.
آسمان را برافراشت و بلندی بخشید، زمین را مسطّح کرد و گستراند و آنرا محکم و پهن کرد، امتداد بخشید و هموار و آماده کرد و گسترانید. آب و چَراگاهش را به شما عطا کرد و شمار امّتها را از روی حکمت تعیین کرد و آنها را شمارش نمود و نشانهها را راست و استوار کرد.
آگاه باشید! معبود نخستینی که معادلی برایش نیست و حُکمش رد کنندهای ندارد.
هیچ خدایی جز او نیست، فرمانروایی است که امنیت میدهد، صورتگرِ بسیار دانا، حاکمِ مهربان و پاک و پاکیزه است. فرمانش ستوده و حریم کویش آباد است و به کرَمش امید میرود.
سخن خود را به شما آموخت و نشانههایش را نشان داد و احکامش را برای شما فراهم ساخت. حلال خویش را حلال و حرامش را حرام ساخت.
بار رسالت را بر دوش محمّد (ص) نهاد؛ همان رسول گرامی که بدو سروری، درستی در گفتار و کردار و رفتار ارزانی شده، پاک و پیراسته است که به خاطر عُلوّ جایگاه و والایی سروری و استواری کار و کمال ارادهاش؛ خداوند، امّت را توسط او سعادتمند ساخت. او، پاکترین فرزندِ آدم (ع) از نظر ولادت، فرخندهترین، والاترین، خوشمنظرترین و درستپیمانترین آنان و در جوانی و بزرگسالی، با کرامتترینِ آنان بود. د
«دو خطبه بدون نقطه از امیر مؤمنان علی(علیه السّلام)»
بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحیِمِ
خطبه اول:
«الحَمدُ للَّهِ أهلِ الحَمدِ وَمَأوَاهُ، وَلَهُ أوکدُ الحَمدِ وَأحلَاهُ، وَأسعَدُ [أسرَعُ] الحَمدِ وَأسرَاهُ، وَأطهَرُ الحَمدِ وَأسمَاهُ، وَأکرَمُ الحَمدِ وَأولَاهُ. الوَاحِدِ الأحَدِ الصَّمَدِ، لَا وَالِدَ لَهُ وَلَا وَلَدَ. سَلَّطَ المُلُوک وَأعدَاهَا، وَأهلَک العُدَاةَ وَأدحَاهَا، وَأوصَلَ المَکارِمَ وَأسرَاهَا. وَسَمَک السَّمَاءَ وَعَلَّاهَا، وَسَطَحَ المِهَادَ وَطَحَاهَا، وَوَطَّدَهَا وَدَحَاهَا، وَمَدَّهَا وَسَوَّاهَا، وَمَهَّدَهَا وَوَطَّاهَا، وَأعطَاکم مَاءَهَا وَمَرعَاهَا، وَأحکمَ عَدَدَ الأُمَمِ وَأحصَاهَا، وَعَدَّلَ الأعلَامَ وَأرسَاهَا. ألَا لَهُ الأوَّلُ لَا مُعَادِلَ لَهُ، وَلَا رَادَّ لِحُکمِهِ. لَا إلهَ إلّا هُوَ المَلِک السَّلامُ المُصَوِّرُ العَلّامُ، الحاکمُ، الوَدُودُ، المُطَهِّرُ، الطّاهِرُ، المَحمُودُ أمرُهُ، المَعمُورُ حَرَمُهُ، المَأمُولُ کرَمُهُ. عَلَّمَکم کلَامَهُ، وَأرَاکم أعلَامَهُ، وَحَصَّلَ لَکم أحکامَهُ، وَحَلَّلَ حَلَالَهُ، وَحَرَّمَ حَرَامَهُ. وَحَمَّلَ مُحَمَّداً الرِّسَالَةَ، رَسُولَهُ المُکرَّمُ، المُسَوَّدُ المُسَدَّدِ، الطُّهرُ المُطَهَّرُ. أسعَدَ اللَّهُ الأُمَّةَ لِعُلُوِّ مَحَلِّهِ، وَسُمُوِّ سُؤدَدِهِ، وَسَدَادِ أمرِهِ، وَکمَالِ مُرَادِهِ. أطهَرُ وُلدِ آدَمَ مَولُوداً، وَأسطَعُهُم سُعُوداً، وَأطوَلُهُم عَمُوداً، وَأروَاهُم عُوداً، وَأصَحُّهُم عُهُوداً، وَأکرَمُهُم مُرداً وَکهُولاً. صَلَاةُ اللَّهِ لَهُ وَلآلِهِ الأطهَارِ، مُسَلَّمَةً وَمُکرَّرَةً مَعدُودَةً، وَلآلِ وُدِّهِمُ الکرَامِ مُحَصَّلَةً مرَدَّدَةً، مَا دَامَ لِلسَّمَاءِ أمرٌ مَرسُومٌ، وَحَدُّ مَعلُومٌ. أرسَلَهُ رَحمَةً لَکم، وَطَهَارَةً لأعمَالِکم، وَهُدُوءِ دَارِکم، وَدُحُورِ عَارِکم، وَصَلَاحِ أحوَالِکم، وَطَاعَةً للَّهِ وَرُسُلِهِ، وَعِصمَةً لَکم وَرَحمَةً. إسمَعُوا لَهُ، وَرَاعُوا أمرَهُ، وَحَلِّلُوا مَا حَلَّلَ، وَحَرِّمُوا مَا حَرَّمَ. وَاعمَدُوا، رَحِمَکمُ اللَّهُ، لِدَوَامِ العَمَلِ، وَادحَرُوا الحِرصَ وَاعدِمُوا الکسَلَ، وَأدرُوا السَّلَامَةَ، وَحِرَاسَةَ المُلک وَرَوعَهَا، وَهَلَعَ الصُّدُورِ وَحُلُولَ کلِّهَا وَهَمِّهَا. هَلَک، وَاللَّهِ، أهلُ الإصرَارِ، وَمَا وَلَدَ وَالِدٌ لِلإسرَارِ. کم مُؤَمِّلٍ أمَّلَ مَا أهلَکهُ، وَکم مَالٍ وَسِلَاحٍ أُعِدَّ صَارَ لِلأعدَاءِ عَدُّهُ وَعَمَدُهُ. اللَّهُمَّ لَک الحَمدُ وَدَوَامُهُ، وَالمُلک وَکمَالُهُ. لَا إلهَ إلَّا هُوَ، وَسِعَ کلَّ حِلمٍ حِلمُهُ، وَسَدَّدَ کلَّ حُکمٍ حُکمُهُ، وَحَدَرَ کلَّ عِلمٍ عِلمُهُ. عَصَمَکم وَلَوَّاکم، وَدَوَامَ السَّلَامَةِ أولَاکم، وَلِلطَّاعَةِ سَدَّدَکم، وَلِلإسلَامِ هَدَاکم، وَرَحِمَکم وَسَمِعَ دُعَاءَکم، وَطَهَّرَ أعمَالَکم، وَأصلَحَ أحوَالَکم. وَأسألُهُ لَکم دَوَامَ السَّلَامَةِ، وَکمَالَ السَّعَادَةِ، وَالآلَاءَ الدَّارَّةِ، وَالأحوَالَ السَّارَّةِ. وَالحَمدُ للَّهِ وَحدَه».
ترجمه:
سپاس، خدایی را که شایسته ستایش و جایگاه هر ستایش است، رساترین، شیرینترین، سعادتبارترین، شریفترین، آشکارترین، والاترین، گرامیترین و سزاوارترین ستایش، برای خداست.
یگانه یکتای بینیازی است که نه پدر دارد و نه فرزند.
فرمان روایان را مسلّط ساخت و به تاختن وا داشت و متجاوزان را هلاک کرد و پس راند، ارزشها [ی اخلاقی] را [به بندگان] رسانید و والایی بخشید.
آسمان را برافراشت و بلندی بخشید، زمین را مسطّح کرد و گستراند و آنرا محکم و پهن کرد، امتداد بخشید و هموار و آماده کرد و گسترانید. آب و چَراگاهش را به شما عطا کرد و شمار امّتها را از روی حکمت تعیین کرد و آنها را شمارش نمود و نشانهها را راست و استوار کرد.
آگاه باشید! معبود نخستینی که معادلی برایش نیست و حُکمش رد کنندهای ندارد.
هیچ خدایی جز او نیست، فرمانروایی است که امنیت میدهد، صورتگرِ بسیار دانا، حاکمِ مهربان و پاک و پاکیزه است. فرمانش ستوده و حریم کویش آباد است و به کرَمش امید میرود.
سخن خود را به شما آموخت و نشانههایش را نشان داد و احکامش را برای شما فراهم ساخت. حلال خویش را حلال و حرامش را حرام ساخت.
بار رسالت را بر دوش محمّد (ص) نهاد؛ همان رسول گرامی که بدو سروری، درستی در گفتار و کردار و رفتار ارزانی شده، پاک و پیراسته است که به خاطر عُلوّ جایگاه و والایی سروری و استواری کار و کمال ارادهاش؛ خداوند، امّت را توسط او سعادتمند ساخت. او، پاکترین فرزندِ آدم (ع) از نظر ولادت، فرخندهترین، والاترین، خوشمنظرترین و درستپیمانترین آنان و در جوانی و بزرگسالی، با کرامتترینِ آنان بود. د
- ۲.۳k
- ۲۰ فروردین ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۱۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط