کاش مرا در آغوش بگیری

کاش مرا در آغوش بگیری،
ابری خفته در پیچ گلویم بزرگ،
غمگین، پر اشک.
از بهار امسال فقط رسیده به ما،
این ابر بزرگِ خفته در گلو زِ بهرِ زخم تنِ وطن،
تا که شاید ببارد و بشوید
این‌همه نقشِ خون بر روی زمین را.
مرا در آغوش بگیر،
قول می‌دهم اندک گریه کند ابر کوچکم.