به قلب ِ من تو با چشمت ،

به قلب ِ من تو با چشمت ،

تو هر دم می زنی تیشه

نکن با قلب ِ من بازی...

مگه داریم؟ مگه میشه...؟؟
************************
بیا «آرایه» ام باش و بشو زیبای شعر من



تو با من می شوی آیا، «مراعاتُ النَظیر» امشب؟
************************
« عصر بارانی و چایی...! توی اِیوان بوی نَم ...»



«در خیالم با "تو"خوش بودن شدیدا ساده است
************************
هر زمان فالی گرفتم، "غم مخور" آمد ولی


این امیدواهی حافظ مرا بیچاره کرد
************************
ﭼﺎﺩُﺭَﺵ ﺳُﺮ ﻣﯿﺨﻮﺭﺩ ﭘﺎﺩﺭ ﻣﯿﺎﻧﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ

ﺑﺎﺯ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ ﺭُﺧَﺶ ﺭﺍ ٬ ﺳﺮ ﮔﺮﺍﻧﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ ..

ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺎﺯ ﻭ ﮐﺮﺷﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﺣﺪ ﻭ ﺣﺴﺎﺏ

ﺁﺧﺮﺵ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ...
***********************
آن قَدَربا روسری ات بی جهت وَرمی روی

تا که شعـراز روسری را شعرِ برترمی کنی

بویِ موهای تـو درتدریس فِقهَم جاری است

آخر این را سوژه ی شب هایِ منبر می کنی..
***********************
بوسه آنگاه قشنگ است که تمرین نشود



بپری، ماچ کنی، جیغ کشد، در بروی…
**********************
فکر کن یک من کافر به هوای تو مسلمان شده است



حرمت تازه مسلمان شده٬ بوسیدن نیست؟
***********************
"خودم چشمت زدم از بس که بی پروا تو را خواندم



"لبت مضمون شعرم بود و اسپندی نچرخاندم