موهایم را

موهایم را
دیگر
نه به باد می‌سپارم
نه سر انگشتانت
تار به تار 
به رقص سپیدها می‌بخشم
که سطرهایش بوی عشق و شوق و شیدایی می‌دهند
تا نه باد گرفتار شود
نه تو آزرده
که هر زمان
خسته و تهی
از صخره‌ های دلهره پرید
شعر ناجی‌اش شود