خواب به ما در سالم نگه داشتن مغزمان کمک می کند
خواب به ما در سالم نگه داشتن مغزمان کمک می کند
محققان در آزمایشگاه MIT و پروفسور متهو ویلسون از موسسه یادگیری و حافظه پیکوور، اینکه چگونه فعالیت قسمتی از مغز به نام هیپوکامپ – که نقشی حیاتی برای حافظه های سه بعدی، فضایی و حافظه رویدادهای خاص دارد – به تشکیل حافظه و حل مسئله ربط دارد، را مطالعه می کنند. ویلسون و اعضای تیمش در مقاله تازه ای که در نشریه “گزارشات علمی” منتشر شد، یک ابزار جدید تحلیلی را که خودشان ساخته اند توصیف میکنند که مدل های قدیمی تر تشکیل حافظه در مغز را فعال می کند.
در گذشته تحقیق در مورد حافظه از سنجش های رفتاری به عنوان یک بازخوانی برای یادگیری، استفاده می کرد. به عنوان مثال، یک دانشمند دنبال این می رفت که آیا یک موش تا چه مقدار سریع یک پیچ راه را بعد از چندین نشانه رد می کند. اما با پیشرفت علم عصب شناسی، محققان شروع به بررسی فعالیت مغز در طول ِ یادگیری کردند؛ تا بفهمند چگونه مغز کدگذاری می کند، یا اینکه چگونه اطلاعات جدید را یاد می گیرد. در پیدا کردن الگوهای فعالیت مغز هنگام فعالیت های یادگیری، الگوها بعدا در زمانی دیگر دوباره مورد جستجو قرار می گیرند. برای مثال، در طول یک آزمایش حافظه یا حتی وقتی که جاندار خواب است.
استفاده از چنین روش هایی، رفتار مربوط به الگوهای فعالیت مغز را نشان می دهد که به یادگیری و عملکرد حافظه ارتباط داشت، چیزی که در آن فرض می کردند حافظه محصولی از رفتار است. به هر حال متخصصان اعصاب دهه هاست دریافتند که حافظه، زمانی که جاندار هیچ رفتاری هم ندارد، تقویت می شود و بالا می رود. و آن زمانی است که جاندار خواب است. این موضوع این سوال را پیش می آورد که: متخصصان اعصاب چگونه می توانند تشکیل ِ حافظه، هنگامی که رابطه ی مغز با جهان حسی ضرورتا قطع شده است، را اندازه گیری کنند؟
ویلسون، محقق ارشد اصلی در این گزارش، می گوید: «محتویات حافظه هنگام خواب پنهان است پس ابزاری برای رمزگشایی این محتویات لازم است که به اندازه گیری های قبلی بدست آمده در طول آزمایشهای رفتاری نیاز ندارند.» ابزار آماری برای دهه ها پیرامون بازخوانی فعالیت مربوط به هیپوکامپ در توسعه بوده، چون که به حافظه ربط دارد. با این وجود، بیشتر این ابزار بر روی فعالیت، زمانی که جاندار بیدار است تمرکز کرده اند؛ امری که تجزیه و تحلیل را آسانتر می کند زیرا رفتار و اطلاعات حسی فعالیت هیپوکامپ و اطلاعات مرتبط را بالا می برد. اما در طول خواب، اطلاعات ِ زیاد ِ ثبت شده توسط مغز خوابیده، رمزدار و پنهان می شوند. پرسش این است که چه اطلاعاتی در این الگوهای رمزگذاری شده فعال، نگه داری می شود؟ و ما چگونه آنها را رمزگشایی کنیم که به فهم ما از تشکیل حافظه هنگامی که جاندار بیدار است کمک کند؟
محققان در آزمایشگاه MIT و پروفسور متهو ویلسون از موسسه یادگیری و حافظه پیکوور، اینکه چگونه فعالیت قسمتی از مغز به نام هیپوکامپ – که نقشی حیاتی برای حافظه های سه بعدی، فضایی و حافظه رویدادهای خاص دارد – به تشکیل حافظه و حل مسئله ربط دارد، را مطالعه می کنند. ویلسون و اعضای تیمش در مقاله تازه ای که در نشریه “گزارشات علمی” منتشر شد، یک ابزار جدید تحلیلی را که خودشان ساخته اند توصیف میکنند که مدل های قدیمی تر تشکیل حافظه در مغز را فعال می کند.
در گذشته تحقیق در مورد حافظه از سنجش های رفتاری به عنوان یک بازخوانی برای یادگیری، استفاده می کرد. به عنوان مثال، یک دانشمند دنبال این می رفت که آیا یک موش تا چه مقدار سریع یک پیچ راه را بعد از چندین نشانه رد می کند. اما با پیشرفت علم عصب شناسی، محققان شروع به بررسی فعالیت مغز در طول ِ یادگیری کردند؛ تا بفهمند چگونه مغز کدگذاری می کند، یا اینکه چگونه اطلاعات جدید را یاد می گیرد. در پیدا کردن الگوهای فعالیت مغز هنگام فعالیت های یادگیری، الگوها بعدا در زمانی دیگر دوباره مورد جستجو قرار می گیرند. برای مثال، در طول یک آزمایش حافظه یا حتی وقتی که جاندار خواب است.
استفاده از چنین روش هایی، رفتار مربوط به الگوهای فعالیت مغز را نشان می دهد که به یادگیری و عملکرد حافظه ارتباط داشت، چیزی که در آن فرض می کردند حافظه محصولی از رفتار است. به هر حال متخصصان اعصاب دهه هاست دریافتند که حافظه، زمانی که جاندار هیچ رفتاری هم ندارد، تقویت می شود و بالا می رود. و آن زمانی است که جاندار خواب است. این موضوع این سوال را پیش می آورد که: متخصصان اعصاب چگونه می توانند تشکیل ِ حافظه، هنگامی که رابطه ی مغز با جهان حسی ضرورتا قطع شده است، را اندازه گیری کنند؟
ویلسون، محقق ارشد اصلی در این گزارش، می گوید: «محتویات حافظه هنگام خواب پنهان است پس ابزاری برای رمزگشایی این محتویات لازم است که به اندازه گیری های قبلی بدست آمده در طول آزمایشهای رفتاری نیاز ندارند.» ابزار آماری برای دهه ها پیرامون بازخوانی فعالیت مربوط به هیپوکامپ در توسعه بوده، چون که به حافظه ربط دارد. با این وجود، بیشتر این ابزار بر روی فعالیت، زمانی که جاندار بیدار است تمرکز کرده اند؛ امری که تجزیه و تحلیل را آسانتر می کند زیرا رفتار و اطلاعات حسی فعالیت هیپوکامپ و اطلاعات مرتبط را بالا می برد. اما در طول خواب، اطلاعات ِ زیاد ِ ثبت شده توسط مغز خوابیده، رمزدار و پنهان می شوند. پرسش این است که چه اطلاعاتی در این الگوهای رمزگذاری شده فعال، نگه داری می شود؟ و ما چگونه آنها را رمزگشایی کنیم که به فهم ما از تشکیل حافظه هنگامی که جاندار بیدار است کمک کند؟
- ۵.۸k
- ۲۰ شهریور ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط