از آدمهای کامل خوشم نمیاید...

از آدمهای کامل خوشم نمیاید...
آنها ک برنج را با چنگال میخورند و ران مرغ را هرگز به دست نمیگیرند...آنها ک تمام طول زندگی شکم هایشان از مشروب یا چربی،هرگز قابلمه ای نشده...همانها که هیچوقت چشمهایشان گود افتاده نیست،چون کرمشان رااول صبح میزنند،قبل از اینکه رویت شوند،و رژ لب هایشان هرگز پاک نمیشود...کسانی ک لب های درشت و بینی کوچک و گونه های برجسته،به لطف پزشکان دارند...خوب تنیس بازی میکنند،یا خوب اسکی میکنند...
لبخندشان فقط کمی انحنا به راست یا چپ است از لب،شما نمیتوانید دندانهایشان را ببینید....
کک و مک ندارند....
جوش نمیزنند...
پوستشان براق است...
روحشان زیادی یک دست شده است...
هیچوقت دوستشان ندارم و هیچوقت دوستشان نخواهم داشت.
نمیشود!روح آدمها باید یک حفره داشته باشد.آدمها باید ناب باشند به اندازه ی کک مک هایشان،به اندازه ی اندام نامتقارنشان،به اندازه ی اشتباهاتشان...
آدم را اشتباهاتش میسازد و دوست داشتنی تر میکند...
من هیــچـوقــت از آدمهای کامل خوشم نیامده...!!!