NH

..N.H
اندکی غم داشت چشمان تو، حالا بیشتر

زندگی با عشق اینطور است: پرتشویش‌تر

خویشتنداری
و این خوب است اما فکر کن
روزگاری می‌رسد من با تو قوم و خویش‌تر…! گاه با امواج گیسو، گاه با یک طره مو
گاه نیش کوچکی کافی‌ست، گاهی نیش‌تر

احتیاجی نیست با من آبروداری کنی

من تو را آشفته‌تر هم دیده‌بودم پیش‌تر

هرچه می‌خواهد دل تنگت بگو ...
با آنکه من مطمئنم تو از اینها عاقبت‌اندیش‌تر…